عاشقت هستم

عاشقت هستم تو اي معبود من

عشق تو تاري بر پود من

مي پرستم من تو را ديوانه وار

گرد شمعت جان دهم پروانه وار

تو مرا در بي كسي همدم شدي

در شب تنهاييم محرم شدي

از تو روياهاي من معنا گرفت

در كنارت قلب من ارام گرفت

از نگاه عاشقت زيبا شدم

سنگ بودم از تو من ديبا شدم

قامتم درهم شكست از بار غم

با تو پيوستم دگر باره به هم

با تو گشتم هفت شهر عشق را

يافتم من در تو بحر عشق را...

 

راست گفتي عشق خوبان اتش است

                                                    سخت مي سوزد اما دلكش است

من كجا و ترك ان مهوش كجا

                                                     دل كجا و پرهيزاز اين اتش كجا

شادمان گرچه در اين اتشم

                                                     روزو شب مي سوزم اما دلخوشم

از خدا خواهم كه افزونش كند

                                                      دل اگر دم زد پر از خونش كند

كاش از اين اتش تو را بودي خبر

                                                       با خبر بودي كه اين بيدادگر

شعله اش هر چند افزون تر شود

                                                        سينه از ان پر خونتر شود

ناله را هرچند سازد زارتر

                                                       مرغ جان را خوش نواتر مي كند

 

 

نوشته شده توسط وحید در پنجشنبه 1387/02/12 ساعت 11:43 | لینک ثابت |

چنديست كه بيماره وفايت شده ام

                در بستر غم چشم براحت شده ام

                                      اين را تو بدان اگر بميرم روزي

                                                         مسئول تويي كه من فدايت شدهام

نوشته شده توسط وحید در پنجشنبه 1386/08/24 ساعت 23:38 | لینک ثابت |

كوچه

بي تو مهتاب شبي باز از ان كوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم

شدم ان عاشق ديوانه كه بودم

در نهان خا نه جانم گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد

يادم امد كه شبي باهم از ان كوچه گذشتيم

پر گوشيديم و در ان خلوت دلخواسته گشتيم

ساعتي بر لب ان جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه محو تماشاي نگاهت

اسمان صاف و شب ارام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در اب

شاخه ها دست بر اورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به اوازه شباهنگ

بادم ايد تو به من گفتي از اين عشق حذر كن

لحظه اي چند بر اين اب نظر كن

اب ايينه ي عشق گذران است

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است

باش فردا كه دلت با ديگران است

تا فراموش كني چند از اين شهر سفر كن

با توگفتم حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم

روز اول كه دل من به تمناي تو پرزد

چون كبوتر لب بام تو نشستم

تو به سنگ زدي من نرميدم نگسستم

باز گفتم كه تو صيادي و من اهوي دشتم

تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم نتوانم

اشكي از شاخه فرو ريخت

مرغ شب ناله تلخي زدو بگريخت

اشك در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خنديد

يادم ايد كه دگر از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم

نگسستم نرميدم

رفت در ظلمت غم ان شب و شبهاي دگر هم

نگرفتي دگر از عاشق ازرده خبر هم

نكني دگر از ان كوچه گذر هم

بي تو اما به چه حالي من از ان كوچه گذشتم

بي تو مهتاب شبي باز از ان كوچه گذشتم

نوشته شده توسط وحید در دوشنبه 1386/07/02 ساعت 15:40 | لینک ثابت |

اشک

اي دوچشمت سبزه زاران                                             

                            گريه ات اشك بهاران

                                                     مي روم غمگين و نالان

                                                                                   بهره من اشكي ميفشان

اي سراپا مهرباني

                      اي نگاهت اسماني

                                             در دل نا مهربانم

                                                                     شوق ماندن مي نشاني

ترسم اخر در كنارم

                        خسته وازرده گردي

                                                   باهمه خوبي و پاكي

                                                                             درخزان پژمرده گردي

ميرم تا نشنوم

                    اواز باران دو چشمت

                                                مي روم چون مي هراسم

                                                                              شعله اي افسرده گردي

اي كه در خوبي و پاكي

                            چل چراغ اسماني

                                                   قلب سردم را چه بي حاصل

                                                                                    به سويت ميكشاني

عاشق و چشم انتظاري

                          پاك و روشن چون بهاري

                                                       هرچه گفتم باورت شد

                                                                                حيف از احساسي كه داري

چشمه اي خشك و سياهم

                             خسته ايم گم كرده راهيم

                                                        بگذر از من چون كه ديگه

                                                                                     زشت و سرتا پا گناهيم

قصه ي تلخ مرا

                  كاش از نگاهم خوانده بودي

                                                 من گنه كارم و تو خوب و مهرباني

                                                                                            مهرباني.....

 

نوشته شده توسط وحید در جمعه 1386/06/23 ساعت 17:36 | لینک ثابت |

درک زندگی

 

در بیمارستانی دو مرد در یک اتاق بستری بودند.مرد کنار پنجره،به خاطر بیماری ریوی بعد از ظهرها یک ساعت در تخت می نشست تا مایعات داخل ریه اش خالی شود.اما دومی باید طاق باز می خوابید و اجازه نشستن نداشت.آن دو ساعت ها در مورد همسر،خانواده هایشان،شغل،تفریحات و خاطرات دوران سربازی صحبت می کردند بعد از ظهرها مرد اول در تخت می نشست روی خود را به سمت پنجره برمی گرداند و هر انچه را که می دید برای دیگری توصیف می کرد در آن حال بیمار دوم چشم هایش را می بست و تمام جزئیات دنیای بیرون را پیش روی خود مجسم می کرد او با این کار جان تازه ای می گرفت چرا که دنیای بی روح و کسالت بار او با تکاپو و شور و نشاط فضای بیرون پنجره رنگ زندگی می گرفت.

پنجره مشرف به پارکی زیبا با دریاچه ای آبی بود که مرغابی ها و قوها در ان شناور بودند.کودکان، قایق های بادبانی خود را در آب به حرکت در می آوردند.گل های زیبا و رنگارنگ و افق پهناور از دور دست دیده می شد.در یک بعد از ظهر گرم مرد کنار پنجره از رژه ای بزرگ در خیابان خبر داد با وجود اینکه مرد دومی صدایی نمی شنید با بستن چشمانش تمام صحنه را آن گونه که هم اتاقیش وصف می کرد پیش رو مجسم می نمود. روزها و هفته ها به همین صورت سپری شد یک روز صبح وقتی پرستار به اتاق آمد با پیکر بی جان مرد کنار پنجره که با آرامش به خواب ابدی فرو رفته بود روبه رو شد پس از آن که پرستاران جسد را به خارج از اتاق منتقل کردند مرد دوم درخواست کرد تخت او را به کنار پنجره منتقل کنند به محض این که کنار پنجره قرار گرفت با شوق فراوان به بیرون نگاه کرد اما تنها چیزی که دید دیواری بلند و سیمانی بود. با تعجب به پرستار گفت:جلوی این پنجره که دیواره!چرا اون منظره بیرون رو این قدر زیبا وصف می کرد؟ پرستار گفت:او که نابینا بود،او حتی نمی توانست این دیوار سیمانب بلند را ببیند شاید فقط می خواسته تو را به زندگی امیدوار کند.

بالاترین لذت در زندگی این است که درگیرغم مشکلات خودتان سعی کنید دیگران را شاد کنید.

شادی اگر تقسیم شود دو برابر می شود.

اگر می خواهید خود را ثروتمند احساس بکنید کافی است تمام نعمت هایتان را که با پول نمی توان خرید بشمارید.زمان حال یک هدیه است پس قدر این هدیه را بدانید.

انسان ها سخنان شما را فراموش می کنند.انسان ها عمل شما را فراموش می کنند.اما آن ها هیچ گاه فراموش نمی کنند که شما چه احساسی را برایشان به وجود آوردید.

نوشته شده توسط وحید در سه شنبه 1386/05/23 ساعت 22:54 | لینک ثابت |

سرنوشت

تاریک سرنوشتم                               فانوس من شکسته

عمر یه بغض سنگین                          راه قلومو بسته

از شب به شب رسیدم                         از کوچه ها به بنبست

ای ادمای سر خوش                           جای برای من هست

نوشته شده توسط وحید در شنبه 1386/05/13 ساعت 19:28 | لینک ثابت |

غم

زغم کسی اسیرم                                       که زمن خبر ندارد

عجب از محبت من                                    که در او اسر ندارد

غلت است هرکه گوید                                   دل به دل راه دارد

دل من زغصه خون شد                                  دل او خبر ندارد

نوشته شده توسط وحید در دوشنبه 1386/05/08 ساعت 13:41 | لینک ثابت |

... عشق...

وقتي سر کلاس درس نشسته بودم تمام حواسم متوجه دختري بود که کنار دستم نشسته بود و اون منو "داداشي" صدا مي کرد.به موهاي مواج و زيباي اون خيره شده بودم و آرزو مي کردم که عشقش متعلق به من باشه . اما اون توجهي به اين مساله نميکرد .آخر کلاس پيش من اومد و جزوه جلسه پيش رو خواست . من جزومو بهش دادم .بهم گفت :"متشکرم "و گونه من رو بوسيد.

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم.

.

تلفن زنگ زد .خودش بود . گريه مي کرد. دوست پسرش قلبش رو شکسته بود. از من خواست که برم پيشش. نميخواست تنها باشه. من هم اينکار رو کردم. وقتي کنارش رو کاناپه نشسته بودم. تمام فکرم متوجه اون چشمهاي معصومش بود. آرزو ميکردم که عشقش متعلق به من باشه. بعد از 2 ساعت ديدن فيلم و خوردن 3 بسته چيپس ، خواست بره که بخوابه ، به من نگاه کرد و گفت : "متشکرم " و گونه من رو بوسيد.

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم.

روز قبل از جشن دانشگاه پيش من اومد. گفت : "قرارم بهم خورده ، اون نميخواد با من بياد.من با کسي قرار نداشتم. ترم گذشته ما به هم قول داده بوديم که اگه زماني هيچکدوممون براي مراسمي پارتنر نداشتيم با هم ديگه باشيم ، درست مثل يه "خواهر و برادر" . ما هم با هم به جشن رفتيم. جشن به پايان رسيد . من پشت سر اون ، کنار در خروجي ، ايستاده بودم ، تمام هوش و حواسم به اون لبخند زيبا و اون چشمان همچون کريستالش بود. آرزو مي کردم که عشقش متعلق به من باشه ، اما اون مثل من فکر نمي کرد و من اين رو ميدونستم ، به من گفت :"متشکرم ، شب خيلي خوبي داشتيم " ، و گونه منو بوسيد.

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم.

يه روز گذشت ، سپس يک هفته ، يک سال ... قبل از اينکه بتونم حرف دلم رو بزنم روز فارغ التحصيلي فرا رسيد ، من به اون نگاه مي کردم که درست مثل فرشته ها روي صحنه رفته بود تا مدرکش رو بگيره. ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون به من توجهي نمي کرد ، و من اينو ميدونستم ، قبل از اينکه کسي خونه بره به سمت من اومد ، با همون لباس و کلاه فارغ التحصيلي ، با گريه منو در آغوش گرفت و سرش رو روي شونه من گذاشت و آروم گفت تو بهترين داداشي دنيا هستي ، متشکرم و گونه منو بوسيد.

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم.

نشستم روي صندلي ، صندلي ساقدوش ، توي کليسا ، اون دختره حالا داره ازدواج ميکنه ، من ديدم که "بله" رو گفت و وارد زندگي جديدي شد. با مرد ديگه اي ازدواج کرد. من ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون اينطوري فکر نمي کرد و من اينو ميدونستم ، اما قبل از اينکه از کليسا بره رو به من کرد و گفت " تو اومدي ؟ متشکرم

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم.

سالهاي خيلي زيادي گذشت . به تابوتي نگاه ميکنم که دختري که من رو داداشي خودش ميدونست توي اون خوابيده ، فقط دوستان دوران تحصيلش دور تابوت هستند ، يه نفر داره دفتر خاطراتش رو ميخونه ، دفتري که در دوران تحصيل اون رو نوشته. اين چيزي هست که اون نوشته بود:

 تمام توجهم به اون بود. آرزو ميکردم که عشقش براي من باشه. اما اون توجهي به اين موضوع نداشت و من اينو ميدونستم. من ميخواستم بهش بگم ، ميخواستم که بدونه که نمي خوام فقط براي من يه داداشي باشه. من عاشقش هستم. اما .... من خجالتي ام ... نميدونم ... هميشه آرزو داشتم که به من بگه دوستم داره.

اي کاش اين کار رو کرده بودم .....

نوشته شده توسط وحید در سه شنبه 1386/04/19 ساعت 20:38 | لینک ثابت |

مادر

روشن ترین آیینه ام، ای بهترین ترانــــه ام

ای تکیه گـــاه گریه ام، گریه بی بهانه ام
ابریشم نوازشــی، باران خوب قصه هــــا

ای از تبار عـــاطفه دریای تلخ غصه ها
روشنتر از ستـاره ای در شام تــار بی کسی
گل میدهد در دست تـو شاخه سبز اطلسی

من ازعبور سبز تــو با بوی گل همــخانه ام

با من بگو ازغصه ات، بگذارسر بر شانـه ام
بانـوی خـوب شعر من، ای بهترین المــاسها

ای خنده های روشنت آواز خوب یـاسها

ای کوه ساکت و صبور، ای گریه ات بغض زمین

از پشت اشک آیینه، باغ بهارم را ببیــن
ای مـــادرم آیینه ام سر تا به پا میخواهمــت

درهرشکفتن هرخزان چون یک غزل می خوانمت

نوشته شده توسط وحید در سه شنبه 1386/04/19 ساعت 20:22 | لینک ثابت |

عشق

نوشته شده توسط وحید در سه شنبه 1386/04/19 ساعت 20:17 | لینک ثابت |

باز امشب

باز امشب زیر لب، دارم صدایت می کنم

اشک می ریزم ، دو چشمم را فدایت می کنم

در نگاه خسته ات ، دنبال حرفی تازه ام

هرچه می خواهی بگو ، من هم دعایت می کنم

خسته ای ، طاقت نداری ، می روی آخر سفر

طاقت اشکت ندارم ، پس رهایت می کنم

رفته ای ، من مانده ام در انتهای عشق تو

رفته ام قربان عکست ،جان به پایت می کنم

نوشته شده توسط وحید در دوشنبه 1386/04/18 ساعت 0:17 | لینک ثابت |

ضيافت

چه ضیافت غریبی ، من و گیتار و ترانه

جای تو ، یه جای خالی ، شعر من شعر شبانه

بی تو از زمزمه دورم ، بی تو از ترانه عاری

زخم تو، زخم همیشه ، اینه تنها یادگاری

نوشته شده توسط وحید در دوشنبه 1386/04/18 ساعت 0:14 | لینک ثابت |

کد آهنگ در وب نوا